زندگینامه شهدا

زندگینامه شهید ابراهیم امیر عباسی

شهید ابراهیم امیر عباسی

نام : ابراهیم
نام خانوادگى: امیرعباسى
تاریخ و محلّ تولد: ۱۳۴۰/۰۲/۰۲″ مشهد”
تاریخ و محلّ شهادت: ۱۳۶۲/۰۴/۰۱″ سردشت”
آخرین سمت: فرمانده ‏ى عملیّات و اطّلاعات
ابراهیم امیرعبّاسى فرزند” حسین” در دوّم اردیبهشت ماه سال ۱۳۴۰ در مشهد مقدّس و در خانواده ‏اى متدّین دیده به جهان گشود.
در چهارسالگى از نعمت پدر محروم شد و تحت سرپرستى مادربزرگش قرار گرفت.
دوران ابتدایى و راهنمایى را در مدرسه‏ ى همّت پشت سرگذاشت و پس از گذراندن دوره‏ ى دبیرستان در ۱۷ سالگى موفّق به اخذ مدرك دیپلم شد. در ایّام تحصیل دانش آموزى مستعدّ، فعّال و ازهوش سرشارى برخوردار بود. به مسایل روز آشنایى داشت و به تجزیه و تحلیل آن‏ ها مى‏پرداخت.
نسبت به انجام فرایض مذهبى و برپاداشتن فریضه‏ ی الهى نماز و گرفتن روزه بسیار مقیّد بود. نمازش را اوّل وقت و به جماعت برپا مى‏كرد. در مجالس سوگوارى، نوحه خوانى، نماز جمعه،تشییع جنازه‏ ى پیكرهاى پاك شهدا، مراسم دعاهاى كمیل، ندبه،توسّل، و عزادارى ائمه اطهار(ع) شركت مى‏كرد و در منزل جلسه‏ى قرآن تشكیل مى‏داد و قرآن را بسیار زیبا تلاوت مى‏ كرد. نماز شب به پا مى‏داشت و با حالتى خاص توأم باخضوع با خدا راز و نیاز مى‏كرد.
وى از اخلاق بسیار نیكویى برخوردار بود. جهت كمك به خانواده، در تعطیلات تابستانى به كار در كارخانه و بقّالى مشغول مى‏ گردید و از درآمدش به افراد مستضعف و بى‏ بضاعت نیز كمك مى ‏كرد. براى امور حلال و حرام تقیّد بسیارى داشت. اكثركارهایش را مخفى انجام مى ‏داد. تظاهرات و راهپیمایى‏ ها شركت مى‏ جست و در درگیرى ‏هاى روزهاى تاریخى ۹ و ۱۰ دى‏ماه نیز حضور داشت. در درگیرى بیمارستان امام رضا(ع) و آزادسازى زندانیان نیز فعّالیّت مستمّرى داشت. همچنین اعلامیّه‏ ها و پوسترهاى حضرت امام را پخش مى‏ كرد.
ایشان مدّتى از محافظین شهید هاشمى نژاد بود. پس از مدّتى عضو سپاه پاسداران شد و عضو بسیج مسجد حضرت زینب(س) نیز بود و در كشیك‏ هاى شبانه و آموزش فعّالیّت داشت.

در سال ۱۳۵۲ محافظت حاج آقاى فرزانه را عهده‏دار بود و درسال ۱۳۵۶ نیز به جماران رفت و مدّتى به محافظت بیت امام مشغول شد.
در ۲۰ سالگى و در سال ۱۳۶۱ با دخترى كه هم عقیده خودش بود به نام “مهناز منتظمى” ازدواج كرد و تشكیل زندگى داد.

ثمره‏ ى این ازدواج یك فرزند دختر به نام “زینب “است كه در سال ۱۳۶۲ پس از شهادت پدر دیده به جهان گشود.
خانم “مهناز منتظمى” همسر شهید در مورد اخلاق و سجایاى ایشان چنین مى‏ گوید: «ایشان با توجّه به سنّ كمى كه داشتند، علاوه برایمان و اخلاق خوب، بسیار عاقل و با لیاقت بودند. حقوق همه‏ ى افراد از قبیل: مادر، همسر و خواهر و… را به نحو احسن انجام مى‏ دادند و با افراد نامحرم در صورت لزوم صحبت و معاشرت داشتند. و روى این مسئله تأكید زیادى مى ‏نمودند. به ساده زیستن علاقه داشتند ملاك زندگى مشترك ما نیز بر پایه ‏هاى بسیار با ارزش و بالاتر از مسایل مادّى استوار بود و دنیا را جز وسیله ‏اى براى رسیدن به هدفى بسیار با ارزش نمى‏ دانستیم. اگرچه زندگى ساده ‏اى داشتیم ، ولى خود را بسیار خوشبخت احساس مى‏ كردیم. ایشان اوقات فراغت كمى داشتند، ولى با این حال اگر فرصتى پیش مى ‏آمد، در كارهاى خانه مرا یارى مى ‏كردند.مادر زندگى كوتاه خود مشكلى نداشتیم. ایشان در برابر مشكلات دیگران بى تفاوت نبود و آن ‏ها را یارى مى‏كرد .
بزرگترین آرزوى ایشان شهادت در راه خدا بود

و بزرگترین آرزوى دنیوى ایشان دیدن فرزندشان بود كه به آن آرزو نرسیدند وچند روز پس از تولّد فرزندمان ایشان شهید شد و من همراه نوزاد ده روزه ‏ام به استقبال پیكر پاره پاره ایشان رفتیم.» درجبهه با شهید كاوه، بروجردى و حمامى همرزم بود و خدمات زیادى را انجام داد.
ایشان هدف و انگیزه خود را از رفتن به جبهه، دفاع ازاسلام، قرآن و اطاعت كردن از امر امام و نجات میهن و ناموس بیان مى‏كرد.ایشان به حدّى عاشق جبهه بود كه قبل از اتمام مرخّصى‏ اش، به جبهه بر مى‏گشت. روحیّه‏ ى شهادت طلبانه‏ اى داشت. همسر ایشان در رابطه با روحیه‏ ى وى مى ‏گویند: «ایشان ازروحیه‏ ى بسیار خوب و بالایى برخوردار بود و همیشه از شهادت سخن مى‏ گفت و آخرین بار گویى به وى الهام شده بود كه به شهادت مى ‏رسد چندان كه رفتارش به گونه ‏اى بود كه حاكى از شهادت بود وچهره ‏اش نورانى و بشّاش شده بود و از همه حلالیّت مى‏ طلبید.»
برادر كیومرثى یكى از دوستان شهید در مورد خصوصیّات اخلاقى ابراهیم مى ‏گوید: «از همه دستگیرى مى‏ كرد و با افراد به طرز نیكویى برخورد مى‏ كرد.
مادر معظّم شهید در مورد بازتاب شهادت ایشان در خانواده، پس از شنیدن خبر شهادتش ایشان چنین مى‏ گوید: «هنگامى كه ازشهادتش مطّلع شدم، گفتم: فرزندم فداى امام حسین(ع). از خداوندطلب صبر نمودم و خداوند نیز به من صبر عنایت فرمود. و در زمان برگزارى مجلس عزادارى هم به افراد گفتم: گریه نكنید و با احترام درمجلس بنشینید.
عروج:
ابراهیم امیر عبّاسى در تاریخ۱۳۶۲/۰۳/۰۹ براى آخرین بار به جبهه اعزام و در تاریخ ۱۳۶۲/۰۴/۰۱ در جبهه‏ى سردشت بر اثر برخورد تركش، به آرزوى همیشگى ‏اش یعنى شهادت نایل گردید.جسد مطهّرش پس از انتقال به زادگاهش مشهد، درتاریخ ۱۳۶۲/۰۴/۰۹و به طرز با شكوهى تشییع و در بهشت رضاى مشهد به خاك سپرده شد.

وصیت نامه:
قسمتى از وصیّتنامه : «زندگى كردن براى خدا و حركت در راهش به انسان مسئولیّت مى‏ دهد و انسان را وادار میکند كه از زندگى دنیا كنده شود و روح ‏هاى مادّى را كناربگذارد و در راهش غرق شود و حركت او یك حركت نشاطى است. باشوق و با خواست قلبى حركت مى ‏كند، تا این كه اگر خدا قبول كند و عاشق او بشود، او را از زمین بگیرد. لازمه‏ ى این كه انسان براى خدا و زندگى و تمام حركات و جوارح او براى خدا زنده باشد این است كه شیطان را از خود دور كند و تقوى داشته باشد.»

شادی ارواح پاک و طیبه و مطهر و منور امام(رحمت الله علیه) و شهداء ، و برای سلامتی وطول عمر نایب برحق امام عصر(عجل الله تعالی)، حضرت آیت الله العظمی امام خامنه ای(مدظله العالی) صلوات ــــــــــــــــــــــ اختصاصی کانال حر زمان

برچسب ها

مجتبی

مدیر سایت حر زمان

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید